‘SosYO-EKONOMİK Tufan’ ülkemizi ve dünyayı sarmış durumda…

çare ve çözüm önerilerimiz bu yazılarda; uygulanmayı bekliyor…

Önceki yazılarla birlikte okunmasını da tavsiye ederek devam…

“Fe esbeha mine’n-nâdimiyne / Nadim olanlardan oldu.” (Maide 31; ayet sonu)

Uygar toplulukta en yaygın ceza sürmedir, topluluğun dışına atmadır. Bir insan bir yerde doğar, orada büyür, oranın dilini öğrenir, oranın insanlarını tanır, orada iş sahibi olur. Akrabaları oradadır. Orada evlenir. Sıhri akrabalar orada bulunur. Bütün bu çevreyi ve kişiliği zamanla kazanır. Bu insanın bucağını terk edip gitmesi zor bir iştir. O kişiliği, o dili, o çevreyi edinme yıllar sürer, belki de mümkün olmaz.

Bugünkü insanlar böyle bir aşiret ve kabileden zaten kopmuş bulunmaktadırlar. Tarım döneminden sanayi dönemine geçerken bu sıkıntıları çekmektedirler. Bugünkü insanlar bedeninden kopmuş parçalar gibi serseriyane dolaşmaktadırlar.

Bu sebepledir ki “Adil Düzen Anayasası”nda örgütlenmede “aşiret/ocak” temel birim kabul edilmektedir. Bizim önerdiğimiz yapılaşmada “yüz dairelik apartmanlar” tasavvur ediyoruz. Bir katta “on daire” vardır. Her katta günde beş defa namazda toplanılmaktadır. İş yerleri de apartmanın alt katlarındadır. On apartman........

© Milli Gazete