Tahran'dan Bir Üniversitenin Anlattıkları...

Tahran'da savaşın izlerini sadece yıkılmış binalarda aramayın...

Bazen bir laboratuvarın sessizliğinde...

Bazen boş kalmış bir akademisyen odasında...

Bazen de bir rektörün konuşurken titreyen sesinde görürsünüz savaşın gerçek yüzünü.

Şehit Beheşti Üniversitesi'nde dünyanın dört bir yanından gelen gazetecilerle birlikteydik.

Masanın etrafında farklı ülkelerden insanlar vardı.

Pasaportları farklıydı...

Ama dinledikleri acı ortaktı.

Üniversite Rektörü Prof. Dr. Mahmud Rıza Ağamiri konuşmaya başladığında salonda bir sessizlik oluştu.

O sessizlik aslında bombaların bıraktığı enkazdan daha ağırdı.

Çünkü anlatılanlar beton değildi...

Biz yıllardır savaşları televizyon ekranlarında izlemeye alıştık.

Bir harita açılıyor...

Kırmızı oklar çiziliyor...

Füzeler gösteriliyor...

Ardından birkaç istatistik...

"Şu kadar hedef vuruldu."

"Bu kadar kayıp var."

Oysa o rakamların her biri bir annenin evladı... Bir çocuğun babası... Bir öğrencinin hocası... Bir milletin geleceğiydi...

Şehit Beheşti Üniversitesi'nde bana en ağır gelen de buydu.

İsrail'in saldırılarında hayatını kaybedenler sadece asker değildi.

Sadece komutan değildi.

Ömürlerini laboratuvarlarda geçiren insanlar...

Hayatlarını kitaba, kaleme ve araştırmaya adamış insanlar...

Kimisinin masasının üzerinde yarım kalmış bir proje...

Kimisinin bilgisayarında tamamlanmayı bekleyen bir çalışma...

Kimisinin cebinde çocuklarının fotoğrafı...

İşte o insanlar hedef alındı.

Sonra dünyanın bize anlattığı masalları düşündüm.

Hani şu sürekli dilimize pelesenk edilen sözleri...

"Üniversiteler tarafsızdır."

Ne kadar güzel........

© Milli Gazete