İslam ülkelerinin geri kalış serüvenine neden şaşırmadığımız ortada.

Sömürge olmayan ülkelerin bile emperyalistlerin vagonlarına eklemlenmeden duramadığını bu kadar gördükten sonra.

Bir aldanış ki, sorma gitsin.

Bakıyorsunuz, özgün değerlerini hayata geçirmiş, küresel güçlere kükreyen, modernizme kafa tutan,batılı tarzı umursamayan ülkelerde biraz umut var gibi.

Lakin gelen haberlerle yıkım, bir kez daha.

“Taliban yönetimi, Afganistan’ın 1 trilyon doların üzerinde olduğu tahmin edilen yer altı kaynaklarını Amerikan şirketlerinin yatırımına açabileceğini duyurdu. Kabil yönetimi, ABD yatırımlarının, yaptırımların hafifletilmesine ve dondurulan Afgan varlıklarının serbest bırakılmasına katkı sağlamasını istiyor.”

Afganistan’ın masal kadar güzel florasını, bakir dağlarını, ovalarını, zengin maden kaynaklarını, cevherlerini Amerikan şirketlerinin yatırımına açmayı teklif ediyor yetkilileri.

Büyükannelerinin gezdiği ardıç ağaçlarının gölgelerini,

Tayların doğumunu bekleyen büyükbabaların heyecanını,

Hayallerini gençlerin.

Cesareti, cömertliği, yardımseverliği, yaşama sevincini, tevazuu; göçmen kuşlardan ve uçurtmalardan daha hızlı vuracaklarının farkındalar aslında.

Kendimiz kalmak, bu denli güç olmamalıydı.

“Beni öldürmeyen şey, güçlendirir” dese de A. Camus, İslam halkları için ölümün yüz binlerce varyantı, güçlenmesine........

© Milli Gazete