Emeklinin, az gelirlinin avazı alabildiğine yüksek çıkarken, beton yığınağı binaların açılışı insanlarımızı mutlu etmiyor. Ama siyasilerimiz bu açılışlarla sükse yapmaya çalışıyor. Bu hal, milleti hesaba katmamaktır. Milletin feryatlarına kulak kapamaktır. Yıllardan beri aynı sahneleri seyrediyoruz, böylece avutuluyoruz. Fakir ile zengin arasındaki uçurum ise ürperticidir. Bu da adalet değil, zulümdür. Adaletin olmadığı yerde de insanın ruh sağlığı bozulur. Malum, insan ruhu, yalnızca yaşadıklarıyla değil, maruz kaldığı haksızlıklarla da şekillenir. Bu hal de duygusal yorgunluğa sebebiyet verir, ortamın gerilmesine neden olur. Güvenin olmadığı yerde ise insanda kaygı, öfke ve kırgınlık büyümeye başlar. Bundan dolayı fakir-fukara kavrulup durur.

Onun için idare edenler, idare edilenlerin sesine kulak vermeli, önce onlar yaşatılmalı, ondan sonra muhteşem hastaneler, otobanlar, köprüler, hava alanları yapılmalı, ondan sonra da muhteşem saraylar gündem konusu olmalıdır. Ülkemizde aslolan problem, siyasilerin vurdumduymazlığıdır.

Bahis konusu ekonomik bunalımın yanı sıra ahlaki çürüme, ar ve hayâsızlık aldı başını gidiyor. Çıplaklık zirve yapmış, giyim kuşam facia durumunda… LGBT arsızlığı ülkemizde cirit atıyor. Kumar oynamak, içki içmek meslek haline geldi. Onun için ülkemizde huzur azaldı.

Siyasette de maalesef kula kul olmaya başladık. Liderler tabu haline getirildi, onlara dokunulmuyor. Unutmamak gerekir ki, memleketler parasızlıktan değil, ahlaksızlıktan, çalıp soymaktan çökmüştür. Onun için biz susarsak, yarın çocuklarımız utanmayı bilmeden büyüyecek. Biz büyükler olarak susarsak, mahremiyet buharlaşacak. Bizler susarsak toplum çürüyecek ve böylece devlet çökecek.

Kepazeliklerin, israfın tavan yaptığı, edepsizlerin, rezillerin, düşük seviyeli insanların hâkim olduğu bir ülkede, selamet ve saadet beklenilemez. Beceriksiz, bilgisiz yöneticilerin ülkelerinde de dengeli kalkınma olamaz.

Fidel Castro der ki; “Devletin imkânları kullanılarak yapılan hizmetler, vatandaşa lütufmuş........

© Milli Gazete