Modern insanın ısdırabı bitmek bilmiyor… Bu ısdırabın temel nedenlerinden biri de gittikçe yaygınlaşan bir salgın; insanın yalnızlaşması... Ulaşım, bilişim, iletişim çağı sanki insanın sadece yalnızlığını derinleştirdi… Kronik yalnızlığın getirdiği ruhsal çöküntüler, sosyal bunalımlar önü alınamaz seviyelerde seyrediyor…

Yalnızlık özgürlük olarak pazarlanıyor, toplumsal doku günden güne parçalanıyor… Kendini izole etmiş bireyler içten içe tükeniyor…

Hümanizmanın kutsadığı insan kendi benlik zindanında yalnız...

Rasyonalizmin kıskacında akıl, akleden kalbe muhtaç...

Fetişleştirilen beden, ruhtan yoksun yapayalnız...

Yalnız hayatlar… Yalnız hikâyeler... Yalnız rüyalar...

Huzur evlerinde huzursuz yaşlılar yalnız... Sevgi evlerinde sevgiden mahrum yetimler yalnız... Kreşlerde sabiler yalnız...

Camiler yalnızlığın hüznünü taşıyor...

Aile bireyleri hep birlikte yalnızlaşmayı yaşıyorlar…

Kitlesel yalnızlıklar... Çoklu yalnızlıklar... Yakıcı yalnızlıklar...

Atomize olduk... İnsanın insandan kaçışına tanıklık ediyoruz…

Metropollerde, üniversite yerleşkelerinde, varoşlarda, büyük kalabalıklar içinde insanın hazin yalnızlığını yaşıyoruz hem de yapayalnız...

Tek başına olmanın yalnızlığı, ezikliği, acısı insanın dengesini sarsıyor…........

© Milat