Tüm zamanların en sihirli ve sorunlu kavramlarından biri de siyasettir. Kuşkusuz, siyasi alanın öznesi insandır. Ancak bu öznelik insanı 'homo politicus' yani onu sadece politik bir varlık kılmamalıdır. Özneliğin özünü ahlâk oluşturuyorsa, işte o zaman anlamlı siyasetlerin önü açılır…

Siyaset insanın ideali, ahlâk insanın gerçeğidir…

Ahlâk dışı bir siyaset seviyesizlik ve ötekine saygısızlık demektir. Siyaseti ahlâktan soyutlarsanız geriye ne kalır? İhtiras, intikam, imtiyaz, istismar ve isyan…

Burada siyasetin ahlâkı kuşatması değil, ahlâkın siyasete önceliği üzerinde durmamız gerekiyor…Yani ahlâkı siyasetin merkezine oturtmak, işte olması gereken budur…

Gayet tabi siyaset ve ahlâkı bir arada tutmak kolay değil… Siyasetin genetiğinde rekabet, mücadele ve iktidar olma arzusu vardır… Bu arzuyu dizginleyen, olumlu bir mecraya taşıyan ahlâktır…

Siyaset toplumsal bir olgu, ahlâk ise toplumsal varoluşun özü…Ahlâk olmasaydı toplumsal hayattan bahsedebilir miydik? Siyasetin önceliği menfaat, ahlâkın önceliği ise vazifedir…

Menfaat yaşamak içindir, ahlâk yaşatmak içindir…Siyasetin limanı ahlâk olursa, toplumların ıslahı için siyaset bir adres oluverir…

Ahlâkın siyasette iz düşümü üç şekilde ortaya çıkar; şahsi idealler, toplumsal çıkarlar ve ilahi emirler…

Siyasete ayar, ahlâk üzerinden gelir…

Siyaset adaletle istikamet kazanır…

İşte o vakit, siyaset yükselmek için değil, değerleri yükseltmek........

© Milat