Konuya bir deste ayet ile girmek istiyorum:

“Eğer iyilik ederseniz kendinize iyilik etmiş olursunuz.” (İsra,7)

“Kim hidayete ererse ancak kendi nefsi için hidayete erer.” (İsra,15)

“Kim bir salih amel işlerse onu ancak kendi nefsi için işlemiş olur.” (Casiye,15)

“Kim şükrederse ancak kendi nefsi için şükretmiş olur.” (Lokman,12)

“Kim basiretli davranırsa bunun faydası yine kendine döner.” (En’am,104)

“Kim cihad ederse ancak kendi nefsi için cihad etmiş olur.” (Ankebut,6)

“Kim arınırsa ancak kendisi için arınmış olur.” (Fatır,18)

Mevzu çok net… Oldukça sarih ve fasih bir şekilde gözlerimizin önüne serilmiş oluyor…

Kim ne yaparsa kendine yapar… Lehte ve aleyhte…

Yapageldiklerimizin ilk etkisi bizatihi kendimize… Dünyada ve ahirette…

İyilik, hidayet, salih amel, şükür, basiret, cihad, arınma adına ne varsa hepsi önce yapana döner… Ona yazılır… Dışa doğru atılmış bir adım gibi görünür ama gerçekte içe yönelik bir yatırımdır…

Hidayet başkasının değil senin dünya ve ahiret ışığın olur…

Salih amelin sevabını sen amel defterine taşırsın…

Şükrün arttıkça iç huzurunun da arttığını görürsün…

Basiret zulmete yönelik Allah’ın sana sunduğu bir penceredir…

Mücadele hevanın egemenliğine karşı verdiğin........

© Milat