Düşünce, ideoloji, din ve felsefe tarihine “etiket”lerden azade bir şekilde bakıldığında varabileceğimiz sonuçlardan birisi; hepsinin insanın maruz kaldığı ortak sorunlara odaklandığı ve arayışlara giriştiğidir. Özellikle “anlam” arayışı başta gelmektedir; evrenin, insanın, eşyanın, hayatın vb. anlamı.

Bugün kimi söylemler “anlam” meselesinin önemli olmadığını ve hatta bunun daha çok insanın dünyaya dair anlam atıflarıyla çözülebileceğini düşünmektedirler. Fakat “anlam” meselesi çözülemediğinde insanın dünyada bulunuşunun asli amacı askıda kalmakta; insanı varoluşsal bir krizin içine sürüklemektedir. Modernitenin tamamlanmamış bir proje olduğu iddiasını sürekli tekrar eden ve yakınlarda vefat etmiş Jürgen Habermas, moderniteyi başarısız gördüğü konuların başında “anlam” problemini zikretmekte ve dinin bu problemde durduğu yeri işaret etmektedir.

Peygamberler ve kutsal kitaplar insan(lığ)ın bu kadim problemi üzerine durarak, insanın önündeki muğlak yolu belirginleştirmiş ve hayata “anlam” katmıştır. Esasen evren, insan ve eşyaya dair farklı yaklaşımlardan doğan farklı yaşam biçimleri her ne kadar bir “anlam” yakalamaya çalışsa da, bunların “nihai hakikat”e dair yüklemeleri sınırlı kalmaktadır.

İnsanın dünya........

© Milat