“Allah kuluna kâfi değil mi? Öyleyken onlar kalkmış seni O’ndan başkalarıyla korkutuyorlar…” (Zümer, 36)

Bu ayet, sadece bir teselli değil; aynı zamanda bir tokattır. Kalpleri titreten, insanı kendine getiren ilahi bir haykırıştır. Çünkü bugün İslam coğrafyasında en büyük hastalık, düşmanın gücünden değil; Allah’a olan güvenin zayıflamasındandır.

Ey saraylarda yaşayan, petrol zenginliği içinde yüzen ama kalbi korku ile titreyen yöneticiler!

Ey televizyon ekranlarında büyük görünen ama hakikat karşısında küçülen liderler!

Ve ey onların gölgesinde yaşayan halklar!

Allah kuluna kâfi değil mi?

Eğer Allah kâfi ise, neden korkularınızın adı Amerika’dır?

Neden titrediğiniz gölgenin adı İsrail’dir?

Neden güvenliğinizi onların üslerinde, onların silahlarında, onların vaatlerinde arıyorsunuz?

Kur’an açıkça uyarır:

“Eğer Allah sana bir zarar dokundurursa, onu O’ndan başka giderecek yoktur. Eğer sana bir hayır dilerse, O’nun lütfunu geri çevirecek de yoktur.” (Yunus, 107)

Allah’ın vaadini bırakıp Washington’un sözlerine sarıldınız.

Kudüs’ün çığlığını bırakıp Tel........

© Milat