İnsan bazen dünyadaki zulmü, ihaneti, haksızlığı ve vicdansızlığı görünce şaşkına dönüyor. Mazlumların çığlığı göğe yükselirken zalimlerin alkışlandığı bir çağda yaşıyoruz. Gazze’de çocuklar parçalanıyor, nice coğrafyalarda masumlar toprağa düşüyor, dünya ise çoğu zaman sadece seyrediyor.

Fakat unuttuğumuz bir hakikat var: Bu dünya hiçbir zaman cennet olmadı.

Eğer bu dünya cennet olsaydı Hz. Yusuf kuyuya atılmazdı. Kardeşlerinin ihanetiyle satılmazdı. Kur’an buyuruyor:

“Ve onu değersiz bir pahaya, birkaç dirheme sattılar.” (Yusuf, 20)

Demek ki bazen hakikat, insanların gözünde birkaç dirhem kadar değersiz görülebiliyor.

Eğer bu dünya cennet olsaydı Hz. Nuh kavmi tarafından yalanlanmazdı. Yıllarca Allah’a çağırdığı insanlar ona iman etmek yerine onunla alay ettiler:

“Kavminden ileri gelenler dediler ki: ‘Biz seni ancak bizim gibi bir insan olarak görüyoruz.’” (Hûd, 27)

Demek ki hak üzere olmak, her zaman kalabalıkların desteğini almak anlamına gelmiyor.

Eğer bu dünya cennet olsaydı Hz. İbrahim ateşe atılmazdı. Putlara karşı çıktığı için onu yakmak istediler. Çünkü zalimler, hakikatin sesinden her zaman korkmuştur. Ama Allah Teâlâ buyurdu ki:

“Ey ateş! İbrahim’e karşı serin ve selamet ol.” (Enbiyâ, 69)

Bugün de hakikati haykıranlar çeşitli ateşlerin içine atılıyor. Kimi iftira ateşine,........

© Milat