Türkiye’de uzun süredir dile getirilen bir serzeniş var: “Nesil bozuluyor.”

Bu cümle, kahvehanelerden akademik kürsülere kadar geniş bir yelpazede tekrar ediliyor. Fakat meseleyi gerçekten irdeliyor muyuz, yoksa sadece tepki mi veriyoruz?

Önce teşhisi doğru koymak gerekir.

Bugün Türkiye’de bir “ahlak krizi”nden ziyade bir yön krizi yaşanıyor. İnsanlar neyin doğru, neyin yanlış olduğu konusunda değil; neyin anlamlı olduğu konusunda tereddüt yaşıyor. Bu ayrım kritik.

Eğitim sistemi elbette bu tartışmanın merkezinde. Burada en önemli nokta zorunlu eğitim. Sürecin yetkililerce ivedi bir şekilde ele alınacağını düşünüyorum. Birçok yazımda belirttiğim üzere her çocuğumuz üniversite okumak zorunda değil. Zaten bize kalifiye ara eleman lazım. Bu şekilde giderse kalifiye elemanı biz de Avrupa gibi ithal etmek zorunda kalacağız. Bu konu uzun uzadıya konuşulması ve tartışılması gereken bir konu.

Eğitimde mesele sadece “İslam ahkâmından uzaklık” gibi tek boyutlu bir açıklamayla çözülemez. Çünkü aynı eğitim sisteminden çıkan bireyler arasında da ciddi farklılıklar var. Demek ki sorun yalnızca müfredat değil; anlam üretme kapasitesi.

Bugünün........

© Milat