Nüfusun yaşlanması ve azalması sos vermeye başlayınca, önümüzdeki on yıl aile yılı olarak ilan edildi. Ancak soruna çareler aranırken diğer yandan sorunu derinleştiren uygulamalar da devam ediyor. Üzülerek söylemeliyiz ki, aileyi yıkma uygulamaları çok daha fazla ve daha hızlı ilerliyor. Aileyi korumak, sadece evlenmeyi teşvik etmek değildir. Bugün aile politikası denildiğinde yalnızca düğün masraflarının azaltılması, kredi verilmesi veya doğum teşvikleri konuşulmamalıdır.

Gençleri evliliğe yönelten ve evlilikleri sürdürülebilir kılan bir toplumsal ortam oluşturabiliyor muyuz? Evliliği teşvik etmek istiyorsak; gençlerin ekonomik şartlarını iyileştirmeli, konut sorununu çözmeli, çocuk bakımını kolaylaştırmalı, aile içi şiddetle mücadele etmeli, boşanma süreçlerinde adaleti sağlamalı ve aileyi ekonomik ve kültürel açıdan desteklemeliyiz.

Bunun yanında, yuva kurmanın asıl temeli olan meşru nikâhın, toplumdaki değerini aşındıran anlayışlarla da mücadele etmeliyiz. Çünkü aileyi yalnızca ekonomik teşviklerle ayakta tutamayız. Ailenin bir kültürü, bir ahlakı ve bir hukuku vardır.

Devletin Görevi Sadece Seyretmek Değildir

Elbette burada devletin özel hayata müdahalesinin sınırları da ciddi biçimde tartışılmalıdır. Her ahlaki yanlışın ceza hukukuyla çözülmesi mümkün değildir. Hukuk devleti ilkeleri ve........

© Milat