Siyah Beyaz Yıllardı O Yıllar

Siyah beyaz sadece bir renk değildi, bir yaşamdı o devrin mütevazı insanları için. İlk televizyon yayınlarının siyah beyaz renkte olmasından dolayı, o dönem Türkiye’si için kullanılan bir deyim olmuştu bu ifade. Teknolojinin belirli ve sınırlı bir ölçüde olması da bu yılların genel bir gerçeğiydi. Oysa hayat böyle değildi.

İmparatorluk bakiyesi insanlarıyla, Rumlarıyla, Yahudileriyle, Ermenileriyle ve sonradan yurdumuzun farklı coğrafi bölgelerinden buralara göçmüş insanların bir arada yaşadığı oldukça renkli ve de güzel sosyolojik bir karışımdı Çengelköy.

Teknolojinin günümüzdeki vahşi boyutlarına ulaşmadığı, iletişim kanallarının kısıtlı ve sınırlı olduğu o yıllarda insanlar bugünkünden çok daha fazla gider gelirlerdi birbirlerine. İnsanlar yalnız değildi bugünkü gibi, halleşirlerdi birbirleriyle. Sıcacık aile ortamlarında yapılan ve gecelere kadar devam eden hoş sohbetler biz çocuklar için de büyüklerin anlattıklarını dinleyerek ve hayaller kurarak geçerdi.

Boğaziçi’nin şirin ve tenha semti Çengelköy’den çocuk halimle İngiltere’den satın alındığını büyüdüğümde öğrendiğim, içinde şoförden başka bir de biletçinin bulunduğu, Leyland marka basık ve kasvetli kırmızı sarı renkli belediye otobüslerine binerek Üsküdar’a giderdim her pazar. Bu aslında hiç de kolay olmazdı. Zira her Pazar TRT’de Hikmet Şimşek’in sunduğu Pazar Konseri ve ardından da geleneksel hale gelmiş olan kovboy filmleri yayınlanırdı ve o dönemler için bu tek eğlenceyi kaçırmak biraz keyfimi kaçırsa da, babamın teşvikiyle bunu bir görev bilir, yine de Üsküdar’a doğru yola çıkardım.

…

Fotoğraf: Hattat Hasan Çelebi, TRT Haber Arşivi.

Reisü’l Hattâtîn Hasan Çelebi

Fıstıkağacı’ndaki Kuruçeşme Selami Ali Efendi Camii’nde imamlık yapıyordu. Reîsü’l Kurrâ Gönenli Mehmet Efendi’nin talebesi olan hocababam Necati Yıldırım’ın memleketlisi ve eski bir arkadaşıydı. Son devrin yaşayan en büyük hattatı Hamid Aytaç hocanın........

© Milat