Din bir disiplin olarak tanımlanırsa, imanı da bu disiplinin enerjisi, harekete geçirici gücü olarak kabul edebiliriz. Hangi alanda olursa olsun, iman olmadan yaşantıya geçen hiçbir şey din olarak, dolayısıyla ibadet olarak kabul görmez. Bir iş iyi olabilir, yararlı olabilir ama onun ibadet olması için iman gereklidir. Zaten iman sahibi olmayanlar da yaptığı işin ibadet olarak kabul edilmesine dair bir düşünce ve beklentiye sahip değildir.

Kulun Allah’a iman etmesi onun ilk ibadetidir. İbadet de imanı takip eder zira iman hareketi, eylemi zorunlu kılar. Hatta iman sonraki diğer bütün ibadetlerin de meşruiyet kaynağı olarak görülür.

Allah’a iman ettikten ve iman için yeterli olan şartları kusursuz kabul ettikten sonra O’nun rızasına uygun bütün söz, fikir, zikr, eylem-eylemsizlik ve davranışlarımız ibadet kategorisine girer. Aksi halde insanların bedeni, mali ya da aklî-kalb bir işi, bir eylemi, bir sözü ne kadar iyi olursa olsun Allah’ın indinde “ibadet” olarak kabul görmez.

Ayrıca, “İmanın hem ahlakî hem de ibadeti sonuç olarak doğuran bir kök(en) değeri vardır. İmanın Allah’la bir bağlılık/akit/akide/sözleşme ilişkisi........

© Milat