EHLİ SÜNNET ALİMLERİMİZİN HASSASİYETİ NEYDİ

Yaşanmış hatırayı okuyunca Ehli Sünnet alimlerimizi neden çok sevdiğimizi anlayacağız. Ulemadan Muhammed Hamdi Yazır anlatıyor (Müfessir Elmalı Hamdi Yazır);” 13 yaşındayım. İstanbul Küçük Ayasofya medresesinde okuyordum. Bu arada Hacı Kâmil adında bir zatın da hizmetlerini görüyordum. Kâmil efendinin odasının eşiği yüksekti. Odaya girip çıkarken, sıkıntı çekiyordu. Kolay inip çıkması için, üzerinde romence yazı bulunan sandığı eşiğe koydum. Bunu gören Kâmil efendi, beni çağırdı. Bana, Ey oğul, ayağımızın altına öyle bir karpuz kabuğu koymuşsun ki, hiç günahımız olmasa, bu yeter. Dedim ki, efendim bu İslam yazısı değil. Kâmil efendi, Evladım Müslümanın da, gayri müslimin de yazısı vardır. Hayra yarayan hakka hizmet eden, her yazıya saygı lazım dedi ve yazıyı kaldırttı.

İmam Azam Ebu Hanife Hz.leri (Allah (cc) ondan razı olsun) şöyle söylediler;” Hedefine erişen saygı ve hürmetle erişti. Mahrum kalan tazim ve hürmeti terk ettiği için mahrum kaldı.” İmam Azam Hz.lerinin bu öğretici güzel sözleri, Kâmil efendinin hassasiyeti nereden geliyor diye baktık. Cevap, Kitap ve Sünnetten geliyordu. Silsileyi araştırdık. İmam Azam Hz.leri, Caferi Sadıktan (ra) o, Zeynel Abidinden (ra) o da, Hz. Hüseyin’den (ra) O da dedesi Peygamberimiz Hz. Muhammed Mustafa (sav) den almıştı. Ulemamızın ufacık bir hareketi, bizi derin düşündürdü. Peygamberimizi (sav) hatırlattı.

İttifakla söylenen söz şudur ki, bir kişinin eline, yüzüne bakıldığı zaman size Allah ve Resulünü hatırlatıyorsa, o Allah (cc) dostu bir kuldur. İşte biz Allah’ın (cc) veli kullarını, Kitap ve Sünnet alimi olan mezhep imamlarımızı, Peygamberimizi (sav) oradan da Rabbimizi seviyoruz.........

© Merhaba Haber