Bugünkü yazımızda yine; ‘selam duâsı’yla başlasın efendim müsâdenizle;

‘Aşk olsun. Aşkınız cemâl olsun. Cemâliniz nûr olsun. Nûrunuz ayn olsun.’

Son yazımızda; ‘Hakk’ın dostu olan evliyâlar âdeta O’nun gölgeleridir’ görüşü üzerinde fikirler serdetmiştik. Bugün de kaldığımız yerden devam edelim;

“Eğer yolda haset boğazını tutarsa, şeytan, hasette çok aşırı gidendir.”

Ey irfan yolunun yolcusu, eğer mâneviyat yoluna girme isteğinde isen hasetten mutlaka sakın ve bu hususta teyakkuzda ol. Zira haset insanı mahveder. Peygamber aleyhisselâmın hadisi şerifi var; ‘Hasetten sakının! Çünkü ateşin odunu yediği gibi haset de iyi amelleri yer bitirir.’ (Ebû Dâvud, Edeb, 44) buyuruyor. Şeytan, Hz. Âdem aleysselâm’ı haset ettiği için lânetlenmiş ve cennetten kovulmuştur. Dünyâda bilinen ve bilinmeyen tüm kötü işlerin merkezinde haset konusu vardır. Haset kötü bir hastalıktır. Bu beyitten anlaşıldığı üzere Hüsâmettin Çelebi devrinde yaşayanlar içinde, bu zâtın mükemmelliğinden dolayı onu kıskanarak haset edenler vardı.

‘Haset, insanın ilâhî nûru görmesini, Hakk aşkına ermesini engelleyen en kalın perdedir. Şâyet bir mürşide bende olma isteğiyle ona giderken bir takım şeytânî düşüncelere, özellikle de, o mürşidi kıskanma gibi duygulara kapılırsan, bil ki, gırtlağına sarılan bu mütecâviz duygu şeytanın, üzerine saldığı haset duygusudur. Haset, Hakk’a giden yolda en büyük mâniâdır.’((Mesnevî-i Mânevî Şerhi-İlk 1001 Beyit, Hüseyin TOP, Konya, 2008, s.254)

“Şeytan hasedinden Hazreti Âdem eleyhisselam’dan önce utandı, sonra onunla girdiği savaştan mutluluk duymaya başladı.”

Kurânı Azûmüşşan’da bahsedildiği üzere, şeytan Hz. Âdem aleyhisselâm’a secde etmedi, çok yanıldı, kibirlendi. Halbuki insana Allah Teâlâ tarafından ebedi saadetin ilim ve irfan bilgisi bahşedilmişti. Bu, ‘sonsuz huzur ve mutluluk’ demekti. İşte şeytan bu yönüyle mutluluk ve huzurun düşmanı oldu, aldandı, hüsrana duçâr oldu. Devamlı isyan hâlinde........

© Merhaba Haber