menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Mehmet Altan yazdı – Basın Tarihi (57): “Umut hakkı”nın 12 yıllık bekleyişi ve Öcalan

20 0
11.11.2026

{vendor_count} satıcılarını yönetin

Bu amaçlar hakkında daha fazla bilgi edinin

Çerez Politikası ve Çerez Aydınlatma Metni

Gizlilik Politikası ve İnternet Sitesi Aydınlatma Metni

Son güncelleme: 11 Kasım 2026 -

Mehmet Altan yazdı – Basın Tarihi (57): “Umut hakkı”nın 12 yıllık bekleyişi ve Öcalan

11 Kasım 2026 Çarşamba

Tercih edilen kaynak olarak ekle

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi (AİHM), 2014 yılında Türkiye hakkında toplam 101 karar vermiş ve bunların 94 tanesinde en az bir ihlal bulunduğuna hükmetmiş.Bunlardan biri de 18 Mart 2014’te verdiği Öcalan kararı…

Verilen kararın resmî kısa özeti şöyle:

“Başvurucunun mahkumiyetinin infazına ilişkin koşullara yönelik değerlendirmede bulunan AİHM, sosyal tecridinin önlenmesini sağlayacak iletişim imkânlarının yokluğu, uzun süre televizyon olmaması ve telefon etme hakkının olmaması, bilgiye erişim bakımından getirilen aşırı kısıtlamaları, ziyaretçiler (aile bireyleri ve avukatlar) bakımından ceza infaz kurumuna ulaşımın önündeki engellerin süregelen varlığı ve hava şartlarının olumsuzluğu karşısında deniz ulaşım imkânlarının yetersizliği, cezaevi personelinin başvuran ile iletişiminin sadece görevlerinin gerektirdiği ölçü ile sınırlı tutulması, başvuran (hasta) ile hekim arasında yapıcı ilişkilerin yokluğu, 2007 yılında terk edilmişlik ve hayal kırıklığı duygusunun da eşlik ettiği kronik stresten, sosyal ve duyusal tecritten kaynaklanan başvuranın psikolojik durumunun kötüleşmiş olması ve İşkence Önleme Komitesi ziyareti ardından başvuranın tecrit edilmesinden başka bir çözüm yolu aranmaması 3. maddenin esastan ihlali sonucunu doğurduğu kanaatine varılmıştır. Ayrıca başvurucunun şartlı tahliye imkânı olmaksızın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olmasının da 3. maddenin ihlali anlamına geldiğine karar verilmiştir.”

“Başvurucunun mahkumiyetinin infazına ilişkin koşullara yönelik değerlendirmede bulunan AİHM, sosyal tecridinin önlenmesini sağlayacak iletişim imkânlarının yokluğu, uzun süre televizyon olmaması ve telefon etme hakkının olmaması, bilgiye erişim bakımından getirilen aşırı kısıtlamaları, ziyaretçiler (aile bireyleri ve avukatlar) bakımından ceza infaz kurumuna ulaşımın önündeki engellerin süregelen varlığı ve hava şartlarının olumsuzluğu karşısında deniz ulaşım imkânlarının yetersizliği, cezaevi personelinin başvuran ile iletişiminin sadece görevlerinin gerektirdiği ölçü ile sınırlı tutulması, başvuran (hasta) ile hekim arasında yapıcı ilişkilerin yokluğu, 2007 yılında terk edilmişlik ve hayal kırıklığı duygusunun da eşlik ettiği kronik stresten, sosyal ve duyusal tecritten kaynaklanan başvuranın psikolojik durumunun kötüleşmiş olması ve İşkence Önleme Komitesi ziyareti ardından başvuranın tecrit edilmesinden başka bir çözüm yolu aranmaması 3. maddenin esastan ihlali sonucunu doğurduğu kanaatine varılmıştır.

Ayrıca başvurucunun şartlı tahliye imkânı olmaksızın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olmasının da 3. maddenin ihlali anlamına geldiğine karar verilmiştir.”

Karar özetinin son cümlesi önemli:

“Ayrıca başvurucunun şartlı tahliye imkânı olmaksızın ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olmasının da 3. maddenin ihlali anlamına geldiğine karar........

© Medyascope