Siyaset umut tüccarlığıdır.

Sermayesi umuttur. Umut satar, oy alır.

Siyasetçinin elinde pazarlayabileceği umut olmalıdır.

İktidar yıllarca umut pazarladı ama artık umutları tüketti.

Ellerinde kalanların da müşterisi yok.

‘’Dış güçler’’ söylemiyle oy devşirenler, ‘’Dostum Trump’’larla ithal umut peşinde…

Kayyım CHP’sinin elden düşme, güzel bir mağazası var ama içinde satabilecekleri ‘’umut’’ yok.

Tezgahtaki umutsuz pazarlamacıları, raflardaki umutları da tükettiler.

Geriye kalan partiler de ya pazar tezgahı kurmuş ya ikinci el ‘’Umut’’ satmaya çalışıyor ya da ek iş yapıp din ticaretiyle uğraşıyor. Belki de bir araya gelip umut yeşertmeye çabalıyorlar.

İşte tam bu ortamda halkın bağrından bir umut doğuyor.

Halkın özgürlüğü için mücadele ediyor. Hak, hukuk, adalet için kavga veriyor.

Ona dilerseniz ‘’Karaoğlan’’ deyin, isterseniz önder ilan edin ama o artık bir simge olmak yolunda…

Direnişin, iktidar değiştirmenin, gelecek hayalleri kurmanın simgesi… Umudun simgesi…

Belki de başta kendisinin bile düşünmediği, planlamadığı bir yolda yürüyor.

‘’ Bu iş olacak’’ dedirtiyor.

Hata yaptığını söyleyenler yok değil…

‘’Hangi konuda’’ diye sorunca dut........

© Medya Siyaset