Yıl 1950 seçimlerinde Halk Partisi büyük bir hezimete uğramış, Orhan Veli Yaprak dergisinde kısa bir yazı kaleme almıştı. O yazıda Halk Partisinin durumunu şöyle özetlemişti:

“Seçimler bitti. Demokrat Parti, Halk Partisini korkunç bir bozguna uğrattı. Oysa ki Halk Partisi, halkı kazanacağını umarak fikirleriyle, prensiplerinden son zamanlarda ne fedakârlıklar etmişti. Bütün yayınlarına göz yumulan din dergileri, yeniden açılan İlahiyat Fakülteleri, İmam Hatip kursları, türbeler, şahsi sermayeye sağlanan imtiyazlar, her türlü irticaa tanınan haklar…

Hiçbiri, hiçbiri kar etmedi.

Zavallı Halk Partisi!”

Tarihin bu kesitini anımsamanın tam sırası. Çünkü aynı şeyleri yapıp, farklı sonuçlar beklemenin bu kaçıncısı? ben sayamadım.

Çok partili sisteme geçilmesi süreciyle başlayan, oy alma odaklı tavizler, görmezden gelmeler ve günübirlik politikaları Orhan Veli’nin yukarıda özetlediği boyutlarıyla tekrar tekrar yaşıyoruz. Maalesef tarihten ders almayanların uygulamalarının bedelini halk olarak; açlık, yokluk, sefaletle; liyakatsizlikle, yok sayılmakla, hak ve özgürlüklerin kısıtlanmasıyla, çöken sistemlerin (eğitim, sağlık, tarım vb.) altında kalarak; barış ve demokrasi ambalajlı üniter ulus devletimizin içine çekildiği çözülme süreciyle, dil birliğimizin hedef alınması ile ödüyoruz.

Elbette iktidarın yerel seçimlerde kaybettiği yerleri meşruiyet dışı yöntemlerle geri alma çabaları, kendisine rakip olabilecekleri siyaset sahnesinden uzaklaştırma uygulamaları yaşanmaktadır. Ancak bunlarla mücadelenin yolu karşı mahallenin oylarını almak için kuruluş amaçlarından sapmak, özünü kaybederek etnik, mezhepsel yapılara taviz vermek değildir, olmamalıdır.

Öyle görünüyor ki CHP, 1921 Anayasasını referans alan Altılı Masa........

© Medya Siyaset