Adnan Azar’ın şiiriyle tanışmak, onun her dizeye sindirdiği o naif ama bir o kadar da sarsıcı kederle doğrudan yüzleşmektir. Elimizde Yapı Kredi Yayınları’ndan çıkan “Avare Çalı ve Uzaktan: Toplu Şiirler (1976-2013)” duruyorsa, bu buluşma sıradan bir okuma eyleminin çok ötesine geçer; koca bir ömrün muhasebesine ve bir dostun kalbine yapılan uzun, duygu yüklü bir yolculuğa dönüşür.

Eserin arka kapak yazısı, Adnan’ı ve onun kuşak içindeki yerini oldukça isabetli bir özetle sunuyor:

“1970’li yılların ikinci yarısında ilk yapıtlarını vermeye başlayan 1980 kuşağının özgün şairlerinden biridir A. Adnan Azar. Günlük hayatı ülkemizin en karmaşık döneminin politikasıyla harmanlayan bir yaşantının dışavurumudur şiirleri. Hiç tökezlemeyen, fire vermeyen bir şiir diliyle yazmıştır. Yalın ve derinlikli.”

Bu toplu şiirler cildini kucağıma alıp sayfalarını karıştırmaya başladığımda, odama yalnızca dizeler değil; Adnan’la paylaştığımız o güzel günlerin, masamızdan eksik olmayan demli çayların ve saatlerce süren edebiyat sohbetlerimizin kokusu doluyor. Adnan, Türk şiirinin o gürültüsüz ama derinden akan dingin ırmağıydı. Asla bağırmadan sarsan, kimseyi incitmeden insanın içine hüzün bırakan o mütevazı ve özel sesin sahibiydi.

1976’dan 2013’e uzanan 37 yıllık bu şiir serüveni,........

© Medya Siyaset