Cumhurbaşkanı Başdanışmanı ve Cumhurbaşkanlığı Hukuk Politikaları Kurulu Başkanvekili Mehmet Uçum’un Anadolu Ajansı’nda yayımlanan son yazısı, bir süredir kamuoyunda zaman zaman gündeme gelen erken seçim tartışmalarını yeniden alevlendirdi. Uçum, yazısında erken seçime açık biçimde karşı çıkarken, seçimlerin normal tarihinden yalnızca üç hafta önce, 16 Nisan 2028 Pazar günü yapılabileceğini bir ihtimal olarak gündeme taşıdı. İlk bakışta teknik bir öneri gibi görünen bu çıkışın, Türkiye siyasetinin mevcut dengeleri dikkate alındığında daha geniş bir siyasal anlam taşıdığı açıktır.

Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı sisteminin işleyişi ve iktidar blokunun siyasal iletişim tarzı göz önüne alındığında, Cumhurbaşkanı’nın başdanışmanlarından birinin böylesine önemli bir konuda tamamen kişisel bir değerlendirme yapması pek olası görülmemektedir. Bu nedenle Uçum’un sözleri, yalnızca hukuki bir tartışma değil, aynı zamanda iktidar çevrelerinde yürütülen stratejik hazırlıkların bir işareti olarak değerlendirilmektedir.

Uçum’un önerisini gerekçelendirirken kullandığı “Erdoğan’ın yeniden seçilmeye ihtiyacı yok, Türkiye’nin Erdoğan’ın cumhurbaşkanlığına ihtiyacı var” ifadesi de dikkat çekicidir. Bu yaklaşım, tartışmanın merkezine yalnızca seçim tarihini değil, Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın yeniden adaylığı meselesini yerleştirmektedir. Nitekim Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin partisinin grup toplantısında yaptığı benzer içerikli açıklamalar, söz konusu tartışmanın tesadüfi olmadığını düşündürmektedir.

Aslında son dönemde Cumhur İttifakı içinde gelişen siyasi söylemler, giderek daha fazla Erdoğan’ın yeniden adaylığını mümkün kılacak hukuki ve siyasi zeminin oluşturulmasına yönelmektedir. Bu çerçevede seçim tarihine ilişkin tartışmalar da teknik bir düzenlem meselesi olmaktan çıkmakta, doğrudan doğruya Cumhurbaşkanı’nın gelecekteki adaylığıyla ilişkilendirilmektedir.

Muhalefet cephesine bakıldığında ise tablo oldukça farklıdır. Ana muhalefet partisi CHP, son dönemde yaşadığı iç krizler ve özellikle mutlak butlan tartışmalarının yarattığı siyasi gerilim nedeniyle kendi gündemine yoğunlaşmış durumdadır.  Atanmışlarla seçilmişler arasında süren mücadele, CHP’nin ülke gündemini belirleme kapasitesini önemli ölçüde sınırlandırmaktadır.

Özgür Özel liderliğinde şekillenen direniş çizgisinin nasıl bir sonuç vereceği ise yalnızca parti içi dengelere bağlı değildir. Sürecin seyri, aynı zamanda iktidarın ve yargı........

© marksist.org