Canvas als alternatief voor dynamische merkidentiteit
Canvas als alternatief voor dynamische merkidentiteit
Dynamische merkidentiteiten ziener altijd prachtig uit op de tekentafel. In de praktijk werkten ze zelden.
De belofte was flexibiliteit, variatie en beweging. Maar in een tijd waarin merken vooral via statische middelen communiceerden, bleef die dynamiek vaak onzichtbaar. Wat bedoeld was als een levend systeem, werd in de praktijk een vast logo met een interessant verhaal.
Bij dynamische identiteiten denk ik het eerst aan Melbourne en aan MTV. De identiteit van Melbourne, ontworpen door Landor en gelanceerd in 2009, vond ik minder overtuigend – niet in opzet, maar in uitvoering. In de praktijk werd toch vooral één vaste variant van de M gebruikt, waarmee de belofte van het systeem maar deels werd ingelost.
Die van MTV was briljant – en is dat wat de identiteit betreft nog steeds. Juist omdat de omroep de middelen had om veelvuldig te variëren met het logo – in beweging – op een moment dat dat nog een zeldzaamheid was.
Ondertussen heeft de technologie zich enorm ontwikkeld. Voor merken is het daardoor goedkoper en eenvoudiger geworden om vaker en op meer plekken aanwezig te zijn in het leven van hun doelgroep. Beweging en geluid zijn volwaardige expressiemiddelen geworden. Toch blijft de fundamentele vraag: moet een merkidentiteit niet juist zo eenvoudig mogelijk zijn? Eén sterke vorm. Eén dominante kleur. Eén helder typografisch principe. Want als communicatie-intensiteit beperkt is, wint eenvoud het vrijwel altijd van........
