Eskiler gurbetten dönünce, "Havası suyu nasıl ?" diye soruduğunda; daha cevabını bile almadan, hemen yanında ki, "Havasını da boş verdik de, adamı nasıl adamı ?" diye sorgulardı. Öyle yâ ! Ortama huzur verende oranın adamı değil miydi ?

Havasıyla, suyuyla, adamıyla; Torosların uzantısı Konur Dağına yaslanmış eşsiz güzellikte Değirmendere'm ! Bin selam olsun sana !

Havasından mıdır, suyundan mıdır, yoksa hayatta kalmak için zor tabiat şartlarına karşı mücadele ederek, vucutlarının direnç kazanmasından mıdır ? Her neyse, Değirmendere insanı kadınlı- erkekli yiğit olur. Pehlivanlar diyarı bu güzel belde de, yiğitlik sadece er meydanı ile sınırlı değildir, işlerine de yiğittir Değirmendere'li.

Değirmendere'li için Göksun'da çok söylenen sözü, belki sizde duymuş olabilirsiniz. Değirmendere'li iki arkadaş kıtlık zamanı Maraş'a tuz almaya gitmişler de, arkadaşı ötekine sormuş "50 kg tuz alıp dağlarda keklik avlayarak mı gidelim, yoksa, 100 kg alıp normal yoldan mı gidelim ?" Diye. ( o zaman Değirmendere-Maraş arası 100 km) Değirmendere'li bu işte !

O Değirmendere'li ki, gerek Göksun, Maraş gerekse Çukurâ'nın (Çukurova) tarımın iş gücüne önemli katkısı ile, tarımsal büyümede ciddi rol üstlenmiştir. Özellikle tırpan sallıyorsa başkasına bir, Değirmendere'liye iki yövmiye vermek adetten olmuştu.

Ver ! pişman olmazsın, yeter ki boğazına iyi bak sen onun.

Doğumu tâ bin dokuz yüzlerin başı olan Ümmühan Bibi, Topal Mustafa'nın (Mağralı) kızı olarak ataerkil aile........

© Maraş Gündem