Bazı cinayetlerin üzerinden yıllar geçer, fakat toprak susmaz.Bazı katliamların üzerinden nesiller geçer, fakat hafıza susmaz.

Ve bazı tarihler vardır ki takvim yapraklarında değil, bir milletin yüreğinde kanayan bir yara olarak yaşar. 28 Mart 1991’de Kerkük'ün Altınköprü'sü o gün kana bulandı.Silahsız insanlar evlerinden, sokaklardan ve sığındıkları yerlerden alındı. Aralarında çocukların ve yaşlıların da bulunduğu 100'den fazla soydaşımız Türkmen sivil öldürüldü.

Cesetler toplu mezarlara gömüldü. Geride ise evlatlarını, babalarını, kardeşlerini ve yakınlarını arayan yüzlerce yaralı aile kaldı. Altınköprü'de öldürülenler yalnızca insanlar değildi.Bir ailenin umudu, bir çocuğun babası, bir annenin evladı, bir toplumun hafızası toprağa gömüldü.Ve bugün, aradan geçen onca yıla rağmen Altınköprü'nün sessizliği hâlâ bize aynı soruyu soruyor:Türkmen oldukları için mi öldürüldüler?

Bu sorunun cevabını tarih, arşivler ve tanıklıklar verecektir.Ama bir gerçek var ki tartışılmaz:Altınköprü'de siviller öldürüldü ve bu katliam unutulmamalıdır.1991 Körfez Savaşı'nın ardından Irak'ın kuzeyinde başlayan........

© Maraş Gündem