Bir baba, çocuğunun birlikte dışarı çıkıp oyun oynama isteğini “Bugün olmaz, yorgunum; yarın…” diyerek erteledi. Verilen söz üzerine çocuk, ertesi gün babasının işten dönüşünü dört gözle beklemeye başladı.

Lakin baba, ertesi gün de işten yorgun geldi.

Hâl böyle olunca dışarı çıkmaya, çocuğuyla oyun oynamaya yine niyeti yoktu.

Gelir gelmez babasının bacaklarına sarılan çocuk, “Haydi baba! Dün söz vermiştin…” demeye, baba da her zamanki gibi sığınacak bahane aramaya başladı. Bu sırada salondaki masanın üzerinde duran gazeteye gözü ilişti. Gazeteyi eline aldı. Alelusul göz attığı sayfaların birinde bulunan tam sayfa dünya haritası imdadına yetişti.

Hemen yeni bir plan yaptı. Dünya haritasının olduğu sayfayı kopararak konsolun çekmecesinden çıkardığı makasla irili ufaklı parçalara ayırdı. İyice karıştırıp kendisini merakla takip eden çocuğunun önüne koydu. “Al sana bir yapboz! Kesip parçalara ayırdığım dünya haritasını düzgünce bir araya getirebilirsen istediğini yapacağım.” dedi.

Bir taraftan “Nasıl olsa yapamaz, bugün de dışarı çıkmaktan kurtulurum.” diye düşünüyordu. Emin bir şekilde kendini koltuğa bıraktı, gazete okumaya başladı.

Ne kadar süre geçtiğini bilmem ama uzun olmadığı kesin. Babasının “nasıl olsa yapamaz” beklentisini boşa çıkaran çocuk, müjde verircesine babasına seslendi: “Baba bak! Haritayı düzelttim.”

Masanın üzerinde düzgünce bir araya getirilmiş dünya haritasını gören baba şaşırdı: “Bunu nasıl yaptın?” Çocuk, büyük bir işi başarmanın verdiği mutluluk, gurur ve........

© Maarifin Sesi