Kemal Kelleci ağabeyin cihadı ne kalemle, ne de silahla idi. Kemal ağabeyin cihadı : KELAM ileydi.

Kemal Ağabeyin fikri cihadı; tek tek bellediği gençlerin beyinleri ve gönüllerini Kur’an’ın gölgesinde, onları Kur’an’ın nuruyla parlatmaktı. O, hasta yattığı hastahane odasında bile yelesi kesilmiş bir arslan gibi onun son sözleri: ”Durmadan, dinlenmeden Allah’ın kitabını elinizden ayırmayın!” oldu. Ne saadet değil mi?Ahir deminde bile; doksan iki yıllık ömrünü yolunda feda ettiği Kur’an davasının bayrağını elinden bırakmamıştı. Ne ile uğraşırken ölürseniz, onunla dirilirsiniz. O, Kur’an hizmeti yolunda Anadolu’nun her karışını sırtında heybesiyle adım adım dolaştı. Sırtında “Fi Zilal- ı Kur’an” tefsirini taşıdı. O, bir Kur’an Dervişi idi. O, tek başına bir Kur’an hadimi idi.Onun aslan yelesi gibi uzun saçları , onun uzun boyunu daha da görkemli gösteriyordu. Uzun gür siyah saçları onun masum yüzündeki bakışlarına daha bir mana kazandırıyordu.Kemal Kelleci, Ankara’ya yeni gelmiş Anadolu’nun masum gençlerini Üniversitelerin kantinlerinde, yurtlarında yakalar, onlara burs bulur ve onlara kol kanat gererdi. Çoğunun bursuna kefil olurdu. Yemez yedirir, içmez içirir ve hatta giymez giydirirdi. Kemal Kelleci acıyı bal eylemişti kendine. O bu asrın Ebuzer’i idi. O, davasının yılmaz bir fedaisi idi. O, Ankara’nın her fakülte konferans salonunda onun gür sesi........

© Maarifin Sesi