VİCDANLARDA BAYRAM TEMİZLİĞİ-II

Önceki yazımı şu soru ile bitirmiştim; iyi de böyle düşük tiplere mi teslim olsun toplumsal huzurumuz? Böyle düşük tiplere göre mi yorumlansın dinimiz, geleneğimiz yoksa yükselmeye çalışan tiplere göre mi? İnsan olmaya giden yollar kötülüğe göre mi sapacak yoksa iyilerle mi hedefe ulaşacak? Bu sorulara, doğru cevapları verecek ve kötülüğe saptıranlara dur diyecek birileri, yok mu? Ne zaman ortaya çıkacak? *Cevap aramaya devam edelim.*Cevabı ararken biz ışık tutacak bir soru daha düşüyor zihnime; yok diyerek, biz yapamayız diyerek, bizde olmaz diyerek yanlışta devam mı edelim? Yoksa küslüğe, güvensizliğe, samimiyetsizliğe, huzursuzluğa mı teslim olalım, ya da dinimiz İslam’ın mana kökü olan “selam” yani “huzura ve barışa” teslim olmanın yollarını mı arayalım? *Müslümanlar arasında güveni ve huzuru tesis etmek için neler yapalım?*Gelin artık bu soruya cevap arayalım. Lafta kalan, samimiyetsiz barış konuşmaları yerine hesaplaşarak, gerçekten helalleşmeyi öğrenerek gerçek barışın, huzur ve selamın yayılması için sahi, ne yapalım?*Her şeyden önce “haklı çıkmak için konuşmak yerine, hakikati ortaya çıkarmak için konuşanları, doğru dinlemeyi öğrenmeli milletimiz” diyenler öne çıkıyor bence… İyi de nasıl? Bunu öğrenmenin de bir yolu yordamı olmalı değil mi? Gelin adım adım, aşama aşama, katman katman öğrenmenin yollarını arayalım.*Bayramlarda, kırılan gönüllerin onarılması, kırgınlıktan doğan suskunlukların çözülmesi için önce kibrin geri çekilmesi, kişinin kendi nefsini yenebilmesi gerekiyor bence. Bu gerekliliği hissetmek, kibrini yenmek isteyen kişilere “gurur ile onur........

© Konya'nın Sesi