Yıllar önceydi. Ülkenin yöneticisi sigaraya savaş açmıştı. Kamu kurumlarında, şehirlerarası otobüslerde ve kapalı alanlarda sigara içmek yasaklandı. Cezalar kesildi, denetimler yapıldı, baskınlar düzenlendi. Bilhassa sigaranın ana karargâh merkezi olan kahvehaneler duman altıydı. Kahvehaneler bile kapıya nöbetçi dikerek içeride sigara içmeye çalıştılar bir süre. Ya sonra… Kontrolsüzlük, cezasızlık derken, yine kanunlar kâğıt üzerinde kaldı. Yolda yürüyorsunuz, semt pazarına giriyorsunuz önünüzde sigara içen biri, arkanızda bir başkası. Nereye gitseniz sigara dumanı peşinizden geliyor. 

Çok yakın bir zamanda, bulunduğum şehirde birkaç hastaneye gittim. Şehir Hastanesi ve Meram Tıp Fakültesi Hastanesi. Hastane kapısının önünde sigara içmek için dizilmiş bir dizi insan. Arkalarında kocaman bir “Sigara İçilmez” yazısı ama o insanlar hiç aldırış etmeden keyifleniyorlardı. Daha da ilginci, hastane personeli de bu kuralsızlığa ortak oluyordu. Yerler deseniz izmarit ekilmiş gibi. Hastaneye tedavi olmak için gelen herkes, hastane kapısından girmeden hemen önce bu dumanı ciğerlerine çekmek zorunda. 

Geçen........

© Konya'nın Sesi