Dün “Bir Füze Değil, Bir Rejim Vuruldu” demiştim. Bugün geldiğimiz noktada görüyoruz ki mesele yalnızca bir askeri operasyon değil, bir devlet kapasitesinin test edilmesidir. İran dini lideri Hamaney’in öldürülmesi tarihsel bir kırılmadır; ancak tarih bize şunu öğretmiştir: Devletler liderlerle yıkılmaz, devletler silahlı yapıları çözüldüğünde ve komuta zinciri dağıldığında çöker. Şu an İran’da olan şey ani bir çöküş değil, sistemin güç katsayısının aşağı çekilmesidir.

İran 1979’dan bu yana ideolojik söylemle değil, organize silahlı yapıyla ayakta kaldı. Devrim Muhafızları, Besiç güçleri, istihbarat ağı ve güvenlik bürokrasisi rejimin gerçek sigortası oldu. Bugün üst kademe hedef alınmış olabilir; ancak alt yapı henüz dağılmış değildir. Bu nedenle kısa vadede rejimin tamamen yıkılacağına dair iddialar gerçekçi görünmemektedir. Fakat bir eşik aşılmıştır: dokunulmazlık algısı kırılmıştır. Ve bu psikolojik kırılma, askeri sonuçtan bağımsız olarak stratejik bir kayıptır.

Amerika Birleşik Devletleri açısından tablo nettir. Washington ideolojik değil, çıkar merkezli hareket eder. Hedef; İran’ın füze kapasitesini, donanmasını ve bölgesel vekil ağlarını........

© Kocaeli Koz