Bir şehri anlamak istiyorsanız hastanesine bakın.
Çünkü hastaneler rakamların değil, hayatın konuştuğu yerlerdir.

Son zamanlarda Kocaeli’de kulağıma en çok çalınan cümle şu:
“Sonuçlar çıktı ama bakacak doktora aylar var.”

Bu cümleyi bir anne söylüyor.
Bir yaşlı söylüyor.
Bir çalışan söylüyor.

Yani mesele tek bir randevu değil.
Mesele, ortak bir bekleyiş.

Hastalık beklemez.
Ama sistem, bekletiyor.

Bugün Kocaeli Üniversitesi Araştırma Hastanesi üzerinden konuşulan da tam olarak bu.
Bu şehirde hekim var.
Akademisyen var.
Bilim var.

Ama yine de yetişilemiyor.

Demek ki sorun yokluk değil.
Sorun, öncelik.

Bir üniversite hastanesi eğitim verir, bilim üretir, akademik kariyer inşa eder.
Buna itirazım yok.
Ama sormadan da edemiyorum:

Kamusal sağlık hizmeti bu tablonun neresinde duruyor?

Vatandaş aylarca randevu ararken,
kamusal hizmet “araya sıkışan” bir göreve dönüşüyorsa,
burada kişileri değil, sistemi konuşmak gerekir.

Şunun altını özellikle çizmek isterim:
Bu bir hekim eleştirisi değildir.

Hekim de bu düzenin içinde sıkışmış durumda.
Yetişemiyor.
Tükeniyor.
Ve çoğu zaman bakamadığı her hasta için sessiz bir yük taşıyor.

Asıl sorun;
hekim........

© Kocaeli Koz