29 Haziran 1994 gecesi bütün dünya Prenses Diana’nın ne yapacağını merak ediyordu.

O akşam, eşi Prens Charles’ın evlilikleri sürerken sadakatsiz olduğunu kabul ettiği televizyon programı yayımlanacaktı. Diana’nın eve kapanması, gözyaşlarını saklaması ve ertesi gün gazetelerde “aldatılan, terk edilen, yenilmiş kadın” olarak yer alması bekleniyordu.

Ama Diana başka bir şey yaptı.

Üç yıl önce satın aldığı, fakat fazla iddialı bulduğu için o güne kadar giymediği Christina Stambolian imzalı siyah elbiseyi dolabından çıkardı. Omuzları açık, bedenini saklamayan bu elbiseyle Londra’daki Serpentine Gallery’nin davetine katıldı. Başını eğmedi. Kameralardan kaçmadı. Gülümsedi ve gecenin en çok konuşulan görüntüsü oldu.

Basın daha sonra bu elbiseye “intikam elbisesi” adını verdi.

Fakat belki de o gece yaşanan şey intikamdan daha derindi. Diana, kendisi hakkında kurulmakta olan hikâyenin içinde yalnızca incitilmiş bir kadın olarak kalmayı reddetti. Başkasının davranışının kendi değerini belirlemesine izin vermeden, bedenini ve görünürlüğünü yeniden sahiplendi.

Güçlü görünmek, acı çekmemek değildir

Bir insanın dimdik durması, içinin acımadığı anlamına gelmez. Bazen en özenli........

© Kıbrıs Gazetesi