SEÇİM, İYİ ÇOBAN ARAMAK DEĞİLDİR
Kıbrıs’ı seviyor muyum?
Sevmek ne demek… Âşığım.
Kıbrıs Türk halkına sevgim, saygım var mı?
Bir ilahi güç varsa, bizi bu güzel adayla buluşturmuş. Kıbrıslı yapmış. Etnik kimliğimizi de eklersek, Kıbrıslı Türk olarak bu topraklarda yaşama şansı vermiş.
Peki, seviyorsam susmam mı gerekir? Hayır.
Sevgi, yanlışı görmezden gelmenin gerekçesi olamaz. İnsanını sevenin, insanına karşı sorumluluğu da vardır.
Kıbrıs’ın taşını, toprağını, dağını, ovasını suçlayacak değilim.
Deniz, kendini kirletmiyor.
Dağlar, bağırlarına taş ocakları açılsın diye dilekçe vermiyor.
Ağaçlar, yerlerine beton yığılsın diye köklerini toplayıp gitmiyor.
Bunları insanlar yapıyor.
İzin veren insan. Ayrıcalık sağlayan insan. Kazanan insan. Seyreden de insan.
Yanan ormanın yeniden yeşermesine fırsat tanımadan toprağı betona teslim ederseniz, doğanın kendini onarma imkânını da elinden alırsınız.
Sonra dönüp, “Ne güzel memleketimiz vardı” dersiniz.
Vardı da siz, güzellikler hançerlenirken neredeydiniz?
Gördüğümüz yanlışa ses çıkarmadığımızda, o yanlışın sürmesini kolaylaştırdığımızı da kabul edeceğiz.
“Başımıza ne geldiyse başımızdakilerden geldi.”
Çok duyuyorsunuz, değil mi?
Hafta başında KIBRIS TV’deki programımın girişinde de sözü buraya getirdim.
Bir vücut için en ağır yük, bastığı yeri bilmeyen baştır.
Peki, o başı taşıyan vücudun, bacakların,........
