Kuzey Kıbrıs ile Güney Kıbrıs arasında fiyat ve hayat pahalılığı kıyaslaması yapmak için uzun uzun ekonomik raporlar okumaya gerek yoktur. Elbette rakamlar önemlidir. İstatistikler değerlidir. Ancak bazen halkın günlük gözlem, tercih ve davranışları, akademik verilerin söylediğinden daha güçlü sonuç verir.

   Çok basit bir yöntem vardır. Kuzey Kıbrıs’taki marketlerde dolaşın. Eğer Rumca konuşan insan sayısı fazlaysa bilin ki Kuzey, Güney’den daha ucuzdur. Aynı gözlemi Güney Kıbrıs’ta yapın. Marketlerde Türkçe konuşanların sayısı artmışsa bu kez Güney daha ucuz hale gelmiştir.

   Ekonominin sokaktaki dili budur.

Kim ne desin bir süreden beri, Kuzey’deki marketlerde Rumca konuşanların sayısı azalırken Güney’deki marketlerde Türkçe konuşanların sayısı çoğalmıştır. Hem de bariz şekilde.

İnsanlar milliyet duygusuyla değil, ceplerindeki paranın satın alma gücüyle hareket eder. Hele konu mutfaksa, çocukların beslenmesiyse, evin temel ihtiyaçlarıysa ideolojik sınırlar daha kolay aşılır.

   İstediğiniz kadar resmi açıklama yapın… “Ekonomi kontrol altında” deyin… “Enflasyon düşüyor” deyin… Vatandaşın market arabası gerçeği ele verir.

   Pahalılıkla mücadelede ilk doğru adres marketlerdir. Çünkü hayatın nabzı orada atar. Ekonomi profesörleri de bunu söyler, ev hanımı da bunu bilir.

Kuzey Kıbrıs’ta özellikle et fiyatları yıllardır tartışılır. Bugün konuşulan mesele, otuz yıl önce de konuşuluyordu. Kasaplar........

© Kıbrıs Gazetesi