7-8 Temmuz 2026 tarihlerinde Ankara’da gerçekleştirilecek NATO Zirvesi, Türkiye açısından yalnızca diplomatik bir toplantı değil; yaklaşık 75 yıllık NATO üyeliğimizin muhasebesini yapmak için de önemli bir fırsat sunuyor.

II. Dünya Savaşı sonrasında şekillenen iki kutuplu dünyanın Batı kanadını oluşturan NATO’ya katılabilmek için Türkiye büyük bedeller ödedi. Kore Savaşı’nda Türk askerinin gösterdiği fedakârlık ve kahramanlık, üyelik sürecinin en önemli dönüm noktalarından biri oldu. Buna rağmen, Kore’de savaşan askerlerimizin hikâyelerini ve bıraktıkları mirası yeterince sahiplenebildiğimizi söylemek zor.

Bugün ise NATO’nun işlevi ve varlık sebebi, Sovyetler Birliği’nin dağılmasından bu yana tartışılıyor. Bosna’dan Kosova’ya, Afganistan’dan Libya’ya, Kırım’ın ilhakından Ukrayna Savaşı’na ve yanı başımızdaki Suriye krizine kadar uzanan süreçte ittifak zaman zaman etkili, zaman zaman da çelişkili politikalar izledi. İsrail’in Gazze’de yürüttüğü insanlık dışı operasyonlar ve İran’la yaşanan gerilimler karşısında Batılı ülkelerin sergilediği farklı tutumlar da NATO’nun temsil ettiği değerlerle uygulamaları arasındaki mesafeyi yeniden gündeme taşıdı.

Tam da böyle bir dönemde, NATO’nun son on yılını içeriden anlatan önemli bir eser Türkçeye kazandırıldı. Kadim Yayınları tarafından yayımlanan ve Mahmut Sakal tarafından çevrilen Ben Görevdeyken adlı hatıratta, 2014-2024 yılları arasında NATO Genel Sekreterliği yapan Jens Stoltenberg, ittifakın Soğuk Savaş sonrasındaki en çalkantılı dönemlerinden birinin muhasebesini sunuyor.

Kitapta dikkat çeken hususlardan biri, NATO’nun son yıllardaki en büyük sınamasının yalnızca Moskova’dan değil, Washington’dan da gelmiş olmasıdır. Türkiye’de daha çok Trump’ın sert çıkışlarıyla gündeme gelen bu mesele, aslında yeni değil. Trump, Amerikalı vergi mükelleflerinin Avrupa’nın güvenliğini finanse etmesini sorgularken müttefiklerin savunma harcamalarındaki yetersizliğine dikkat çekiyordu. Stoltenberg’in aktardıklarından, bu tartışmanın........

© Karar