Ankara, 7-8 Temmuz tarihlerinde gerçekleşecek NATO Zirvesine ev sahipliği yapmak için her anlamda hazırlanıyor. Güvenlik tedbirleri arttırılıyor, hangi güzergahların kapatılacağı belirleniyor, hastanelerde olağanüstü bir durum için tedbirler alınıyor. 32 devlet ya da hükümet başkanının katılacağı böylesine büyük bir organizasyonu düzenlemek hiç kolay değil.

Binlerce insan Ankara’da olacak, aynı anda binlerce sorunla birden uğraşılmak zorunda kalınacak. Sadece Amerikalıların 1400 kişilik bir grupla geleceği, çeşitli düzeylerde temasların ve toplantıların yapılacağı düşünüldüğünde koordinasyonu üslenen Dışişleri ekibinin işinin başından aşkın olduğunu söylemek sanırım kehanet olmaz. Eminim benzeri diğer ilgili bakanlıklar, belediyeler, emniyet, istihbarat ve Genel Kurmay için de geçerlidir.

Ancak Ankara zirvesinin asıl meydan okuması konukların rahat edip huzurla ülkeden ayrılmasından ziyade siyasi anlamda başarılı olmasında. Avrupa ile Amerika arasındaki anlayış açığının biraz olsun kapanmasında, tümünün değilse bile üyelerin çoğunluğunun NATO’ya bundan sonra da güvenebileceğini hissetmesinde ve dışarıdan bakanların ittifakı hala caydırıcı olarak görmesinde.

Unutmayalım ki, bu zirve pek çok açıdan zor bir dönemde gerçekleşiyor. İttifakın en güçlü ortağı müttefiklerini ve onların güvenlik endişelerini bariz bir şekilde ciddiye almıyor. Ukrayna’da taviz vererek Rusya ile uzlaşmak, Avrupa’dan asker çekmek istiyor. Danimarka’dan toprak talebinde bulunuyor, diğerlerini yaptırımlarla tehdit ediyor. İran’a karşı İsrail dışında kimseye........

© Karar