İmzala, imzala… Ne yani imzalamayacak mısın? İmzalayacaksın tabii. “Şu noktada, düşündüm ki…” “Bana bak! Senin görevin düşünmek değil, imzalamak. İmzala!”

Tabii bizde siyaset böyle yürümüyor. Neden mi? Çünkü hiçbir babayiğit, “Düşündüm ki…” deme cesaretine sâhip değil. Hem üzerinde düşünülecek kanun vardır… Asla ama asla düşünülmeyecek kanun vardır. Mesela bir teklifin üstüne “Bu bir devlet projesidir” damgası vuruldu mu, imzalarsınız! “Bu bir devlet projesidir” lafının eşdeğeri, “Bu beka meselesidir.” Neyin beka meselesi, neyin devlet projesi olduğuna kim karar verir? Şimdi laf mı bu. Kim karar verir? Devlet projesi ve beka meselesi dedik ya. Kim diye sorulur mu?

Devlet projesi veya beka meselesi olmayan konularda sayın parlamentomuz rahatça konuşup tartışabilir. Zaten parlamento kelimesi konuşmak kökenlidir. Etimoloji sözlüğüne paktım. 11. asır Fransızcasındaki konuşmak, “parler” fiilinden, “parlement”, konuşmadan geliyormuş. Sonra 1400’lerde Ortaçağ Latincesine uysun diye parliamentum söylenişine çevirmişler.

ELEŞTİRİYE ÂGUŞUMUZ AÇIK

Yine de devlet projesi veya beka meselesi olmayan konularda bile öyle her isteyen her istediğini söyleyemez. Yoksa yalan haberi alenen yaymak’tan atarlar adamı içeri alimallah. Bakınız aşağıdaki paragraf, Ak Parti sözcüsü sayın Ömer Çelik’in beyanından alınma. Çelik, büyük bir alicenaplık ve hoşgörü ile (herhâlde muhalefet dâhil) herkese eleştiri izni veriyor. İzin vermekle kalmıyor, eleştiriyi, farklı........

© Karar