Erciyes’in gölgesinde
Erciyes, doğup büyüdüğüm yurttur. Gönlümdür. Erciyes’e baka baka büyüdüm.
Biz Erciyes’in çocukları, yönümüzü Erciyes’e, Kâbe’ye bakarak buluruz. Öyle yönelir, öyle yürürüz.
Başı hep dumanlı, zirvesi hep karlıdır. Çocukken o tepeyi hep merak ettim; zirvesine çıkmanın hayalini kurdum. Sonra bir gün çıktım da...
O yükseklikte insan, biraz daha az insan, biraz daha çok sır olur.
Erciyes sessizdir ve vakurdur.
Kayseri ovası bereketini ondan alır.
Sinan’ın doğduğu topraktanım. Mimar Sinan’la aynı köyün nefesini........
