''Biz kimiz?” sorusu, aslında hangi hakikate ait olduğumuz sorusudur.

Meselenin merkezinde, “Türk” kavramına bakıştaki çarpıklık yer almaktadır.

Modern dönemde, bin yıllık tecrübe içinde mana kazanmış Türklük, tarih dışı bir zemine çekilmiş; medeniyetinden koparılarak dar bir kategoriye hapsedilmiştir.

Kimlik meselemiz, Müslümanlığa yaklaşımımızla doğrudan ilişkilidir. Müslümanlık tasavvurumuzdaki kırılma hayatın hemen her alanına sirayet eder. Yaşadığımız evler, akrabalık ilişkilerimiz, zenginlerimizin ihtirası, edebiyatımızdaki zayıflama, musikimizdeki durağanlık, sınırlarımıza dair zihnî karmaşamız ve benzeri her husus, Müslümanlığımızla kurduğumuz irtibatın yalnızca zayıflığıyla değil, aynı zamanda yanlış kurulmuş olmasıyla da ilgilidir.

İslam, “dinler arasında bir din” olarak görülemez. “Dünyada birçok din vardır ve İslam da onlardan biridir” düşüncesi hakikati anlatmaz. İslam, bizim için Allah katında hak olan tek dindir; hakikatin son ve tamamlanmış ifadesidir.

Biz kendimizi İslam’ın Adem Aleyhisselam’dan beri devam eden Tevhid’in son halkasında görürüz. Hz. Peygamber, tüm nebî ve resullerin işaret ettiği hakikati son kez bildiren, mesajı tamamlayandır. Öncesi, Hz. Peygamber’in hatırlattığı hakikatin içinde saklıdır; sonrası ise onun işaret ettiği istikamette anlam kazanır.

KIRILAN KİMLİĞİMİZ VE DİL

Türkiye’de dil ve insan tasavvuru, kimlik meselesinin en dikkat çekici başlıklarından biridir.

Dil meselesi, felsefenin kadim ve önemli tartışma........

© Karar