Beceri, elinden iş gelmek, maharet anlamına; becerikli ise elinden iş gelen, işi yapmaya yatkın, maharetli demektir. Beceri kelimesinin maarif dünyamızdaki yerini arayalım.

Kalemin aynasını biraz geçmişe tutalım. Cumhuriyet öncesi Osmanlı’da malumunuz mektep, medrese, azınlık, askeri, tıp, mühendishane ve sanat okulları. Her kültürden okul. Mektepler ve teknik okullar Batı ile atbaşı gitmese de dönemin şartlarına göre donanımlı ve yetkin okullardı. Osmanlı, Batı tarzı mekteplerin gelişimine öncelik verince uzun süre yenilemeye karşı direnen medreseler işlevlerinin gerisinde kaldı.

Cumhuriyet kuruldu. İlk yıllar Osmanlı’daki mevcut eğitime devam edildi. Cumhuriyet’in ayakları yere sağlam basıp iktidar kavgalarında Kemalistler güçlü çıkınca eğitimde sil baştan kavgası başladı. Tükiye’nin eğitim suları Batı’ya entegre vadisine akıtıldı. Sanayi ve akıl devrimiyle dünyanın iktidar kılıcını elinde bulunduran Batı ülkelerine imrenme ve bu imrenmeye uygun bir eğitim inşa etmek.
İstikbalin rotası: Batılılaşma.

1925 Tevhidi Tedrisat Kanunu’yla okullar MEB çatısı altında birleştirildi. Medreseler kapatıldı.
Sil baştan bir eğitim için mazinin lağvedilmesi elzemdi. Eğitimde inkılabın öznesi, alfabe değişimi oldu. Cumhuriyet’in mimarları, Arap alfabesine teşne olan bir nesil yerine promote ateşini almaya soyunan bir nesil inşa etmeyi eğitimin olmazsa olmaz hale getirdiler. Padişahım çok yaşa yerine Cumhuriyet çok yaşa.

Dünya üniversitelerini aratmayacak tarzda eğitim veren Darülfünun 1933'te kapatılıp İstanbul Üniversitesine dönüştürüldü. Dönüşümün akıl hocası İsviçre’den getirilen Albert Malche.

Mevcut iktidarı, İnkılap zihniyetini eğitimde önceliğe almayan bilim adamları Üniversiteden alındı. Cumhuriyet çok yaşa, nidasını önceliğe alan zevat fakülteye atandı. Eğitimde hamaset, ilk öğretimden üniversiteye kadar eğitimin tüm damarlarına zerk edildi.

Cumhuriyet’in temel amacı: Avrupa’nın 17. yüzyılda........

© Karar