Bu karşılaştırmayı ben bulmadım, Kadir İnanır’ın cenazesine gelerek Kemal Kılıçdaroğlu sebep oldu.

Butlancılar, Kılıçdaroğlu’nun cenazede yuhalandığını yalanlamaya çalışsa da olan oldu.

Ne düşünerek geldi, cenaze atmosferinde tepki görmeyeceğine mi güvendi, böylece kalabalıklarla bulaşabildiğini mi gösterecekti, bir türlü veremediği o halkta kabul görme fotoğrafını nihayet verme fırsatı mı elde edecekti, artık her ne umduysa Kılıçdaroğlu’nun umduğu gibi olmadı.

Harbiye Muhsin Ertuğrul’daki uğurlama törenine çelenginin alınmadığını okudum. Kapıda tutulmuş, diğerleri gibi sahneye konmamış. Onu duyunca istenmediğinin farkına varabilirdi. Vaziyeti kavrayıp vazgeçmeliydi belki. Ama şansını zorlamayı seçti.

Yansıyan görüntüleri izledim. Olabilecekler hakkında bir fikri varmış, hazırlığını ona göre yapmış aslında.

Ancak Levent’teki cenaze namazı için cami avlusuna Kültür ve Turizm Bakanı Ersoy’un himayesinde, korumalarla girmesi de yetmemiş görünüyor.

Yükselen homurtudan anladığım kadarıyla Kadir İnanır’a vedaya gelenler, Kılıçdaroğlu’nun varlığını hoş karşılamamış. Ortaya çıkan, en hafifinden bir hoşnutsuzluk manzarasıydı.

Yahu kalkan cenaze; toplumsal meselelerdeki duruşuyla Kadir İnanır’ın, canlandırdığı film karakteriyle Tatar Ramazan’ın.

O Kadir İnanır ki... Hayat arkadaşı Jülide Kural’ın tanımlamasıyla “haksızlık karşısında taşan bir........

© Karar