Ouders van een kind met schizofrenie moeten juist wél de media opzoeken

Schrijver en auteur van onder meer het boek *'Mijn verloren dochter'

Het argument dat publiciteit patiënten beschadigt, is een dooddoener. Zwijgen houdt het isolement in de stad in stand.

Toen ik op 20 juli bij EenVandaag op radio en tv vertelde hoe de ggz reageerde op mijn dochters doodsbedreigingen, gingen er stemmen op die zeiden: ‘Niet doen. Je pakt de stem van je dochter af, schendt haar privacy en vergroot het stigma rond schizofrenie.’

Het is het klassieke frame waarmee ouders monddood worden gemaakt: wie spreekt over de rauwe werkelijkheid van een kind met schizofrenie, zou de patiënt beschadigen. Maar dit taboe is een misvatting. Niet het benoemen van de werkelijkheid verergert het leed, maar het gedwongen zwijgen erover.

Dit mechanisme van sociale uitsluiting ken ik maar al te goed. In mijn vorige woonplaats was ik de moeder van ‘die gekke dochter’. De hele straat keek weg........

© Joop