Ik las een meer dan 100 jaar oud boek over sociale misstanden en schrok ervan hoe actueel het bleek

In 1906 verscheen The Jungle, een roman waar je misschien nog nooit van hebt gehoord maar die de wereld veranderde. Geschreven door journalist Upton Sinclair (1878-1968) die er zijn ervaringen als arbeider in de slachthuizen van Chicago in verwerkte. Het is geen verhaal voor zwakke magen, de gruwelijkheden stapelen zich op. Dat werken in de vleesindustrie geen pretje is wist ik al, een vakantiebaantje in een worstenfabriek zou de opmaat naar mijn levenslange vegetarisme worden, maar dit relaas slaat alles. Lezers vernemen niet alleen hoe afschuwelijk onhygiënisch en wreed het er aan toe ging in de immense fabrieken waar tienduizenden werkten maar ook dat er soms arbeiders in de machines verdwenen en in de worsten en blikken vlees eindigden. Eet smakelijk.

Sinclair zond The Jungle aan president Roosevelt, een fervent snellezer die meerdere boeken per dag las (ja, niet alles was vroeger slechter). Roosevelt kwam meteen in actie, stuurde inspecteurs naar Chicago en richtte de FDA op, een overheidsdienst vergelijkbaar met de Voedsel & Warenautoriteit.

Kortom, het boek was een daverend succes. Maar toch anders dan Sinclair bedoeld had. Alle effect concentreerde zich op hygiëne terwijl hij vooral de arbeidsomstandigheden en het lot van de arbeiders aan de kaak wilde stellen. “Ik mikte op het hart maar ik........

© Joop