Savaşın kazananı olmaz. Bu cümleyi ilk duyduğumda klişe gelmişti. Tarih kitapları zaferlerle doluydu çünkü.

Fetihler, bayraklar, meydanlarda at koşturan komutanlar…

Hep bir “kazanan” vardı. En azından öyle anlatıldı bize.

Ama geceleri anlatılmadı.

Hiçbir tarih kitabı, sabaha karşı düşen bombaların sesini yazmaz.

Hiçbir resmi tören, boş kalan sandalyeyi göstermez.

Savaşın fotoğrafları vardır ama kokusu yoktur: yanmış toprak, barut, korku ve insan eti kokusu.

Haritada birkaç santimlik ilerleme mi?

Bir petrol kuyusu mu?

Bir sınır çizgisi mi?

Savaş bittiğinde geriye ne kalır?

Ömür boyu sürecek travmalar.

Ve her iki tarafta da ağıt yakan........

© İz Gazete