Jeffrey Epstein’i bir “şeytan” olarak anlatmak, modern dünyanın kendini aklama biçimidir.
Çünkü eğer kötülük bir canavarsa, sistem masumdur.
Eğer suç bir adadaysa, geri kalan dünya temizdir.
Oysa gerçek çok daha rahatsız edicidir:
Epstein bir istisna değil, bir sonuçtur.
Bu dosyada asıl mesele pedofili değildir.
Asıl mesele, pedofilinin kimler için görünmez olduğu, nasıl korunduğu ve hangi değerler adına örtüldüğüdür.
Bu bir adamın değil, bir düzenin fotoğrafıdır.
Yıllar boyunca hukuk eğildi, dosyalar küçüldü, medya sustu.
“Şimdi sırası değil” dendi.
“Kanıt yok” denerek ahlaki sorumluluk rafa kaldırıldı.
Güçlülerin etrafında hukuk esnedi, mağdurlar yalnız bırakıldı.
Bugün hâlâ “isim listeleri” üzerinden bir tartışma yürütülüyor.
Bir taraf herkesi suçlu ilan ediyor, diğer taraf “mahkeme kararı yok” diyerek konforuna çekiliyor.
Oysa bu dosyada en büyük suç, bilmiyor olmak değil;
bilmek istememektir.
Aynı uçaklara binip hiçbir şey görmemek mümkün değildir.
Aynı evlerde ağırlanıp hiçbir şey sezmeyip “hiç şüphelenmedim” demek mümkün değildir.
Bu masumiyet değil, ahlaki tembelliktir.
Tam bu noktada, dosyanın en büyük yüzsüzlüklerden biri ortaya çıkıyor.
Epstein belgelerinde adı geçen isimlerden Donald Trump, aynı dönemde dünyaya ahlak ve demokrasi dersi vermektedir.
İran’da protesto yapanları desteklediğini açıklamakta,
“özgürlük” ve “demokrasi” nutukları atmaktadır.
Soru açıktır:
Kendi çevresindeki bu karanlıkla yüzleşmeyen bir siyasetçinin, başka halklara erdem dersi verme hakkı var mıdır?
Dosyada konuşan bazı tanıklar, Epstein çevresinde “çok kötü işler yapan” insanlara şahit olduklarını,........

© İstiklal