“Sen de mi Çiçek Açtın Kiraz Ağacı

Ah benim aynalı yüzüm

Sana bakmaktan suçlu bulunmuş gözüm

Beylerbeyi Üsküdar arasında

Beyaz alınlık, berrak gökyüzü, kuytu yürek

Bu zor günde, hayata dair zemheride

Bıçak ağzında, hayatın tuzakta

Üstüne üstlük açan sen misin

Sende mi dökündün beyazlarını kiraz ağacı.

Saka kuşu mudur, arkada bahçe

Cıvıl cıvıl ortalık”

…

YEDİ İKLİM…

Takip etmekten vazgeçmediğim kültür, sanat, medeniyet ve edebiyat dergisi… Bundan her zaman memnun kaldım. Çünkü zenginleştim.

430.cu sayısı elimde günlerdir. Her nüshası gibi ince elenmiş ve sık dokunmuş. Olması gerektiği gibi yani.

Bir başka hususiyeti var bu sayının…

Aramızda sessiz dolaşan ama her daim sözünü yükselten şiirin gönlü yangın yeri olan dervişi Nureddin Durman dosyası ile çıkmış.

Her sayısı arşiv değeri taşıyan derginin bu sayısı bu sebeple de bir başka…

…

NURETTİN DURMAN’I severim.

Ciddiye alırım.

Mütevazılığına ayrıca bir vurgunluğum vardır.

Uzun boylu oturup konuşmuşluğumuz pek yoktur. Bazı mahfillerde selamlaşmanın ve tokalaşmanın ötesinde kulağımıza çalınan birkaç kelamın........

© İstiklal