Bir insanın hayatını anlamak için bazen takvimine bakmak yeterlidir. Kime zaman ayırıyor, neyi sürekli erteliyor, hangi ihtiyacını “sonra” diyerek geçiştiriyor? Söylediğimiz önceliklerle yaşadığımız öncelikler arasındaki fark, çoğu zaman orada görünür.

Dört Ocak Teorisi bu farkı anlatan güçlü bir teori. Hayatı dört gözlü bir ocak gibi düşünün: Aile, iş, sağlık ve arkadaşlar. Her gözün altında ayrı bir ateş vardır; fakat hepsini besleyen kaynak aynıdır. Zamanımız, dikkatimiz ve enerjimiz sınırlıdır.

Teorinin iddiası keskindir: Başarılı olmak için bir gözü, çok büyük başarılar elde etmek içinse iki gözü kapatmak gerekebilir. Ancak bunu hayatın değişmez yasası saymadan önce durup düşünmeliyiz. Hangi başarıdan söz ediyoruz? Daha yüksek gelirden mi, daha fazla itibardan mı, yoksa içinde yaşamaktan memnun olduğumuz bir hayattan mı?

Çünkü başarıyı yalnızca iş üzerinden tanımladığımızda, diğer alanlardaki kayıplar kolayca makul bir bedel gibi görünmeye başlar.

Aile ocağında bu bedel çoğunlukla küçük ertelemelerle ödenir. Birlikte yenmeyen bir akşam yemeği, dinlenmeyen bir hikâye, tutulmayan bir söz… Her birinin anlaşılır bir gerekçesi vardır. Toplantı uzamıştır, müşteri aramıştır, yetişmesi gereken bir iş çıkmıştır. Fakat gerekçelerin haklı olması, yokluğun etkisini ortadan kaldırmaz.

Yakınlık, yalnızca sevgiyle korunmaz; zaman içinde paylaşılan hayatla beslenir. Aynı evde bulunmak da her zaman birlikte olmak anlamına gelmez. Bedenimiz sofradayken........

© Internethaber