Fransa'daki G7 Zirvesinin üçüncü gününde toplantıya geç kalan ABD Başkanı Donald Trump'ın salona girince diğer liderlere, "Patron benim" demesi, bana çok sevdiğim bir fıkrayı hatırlattı:

Tarlada çalışırken oğlu Temel'e, "Baba, bak uçak geçiyor" demiş. 

Temel de oğluna, "Bırak geçsin oğlum" diye cevap vermiş. 

Temel'in oğluna verdiği cevabın saçma oluşundan daha çok, onu böyle bir cevap vermeye sevk eden sebep bana çok acıklı gelir. Tıpkı birçok meselede olduğu gibi.

Bazen bizler kızarız. Lâkin hüzünlüdür vaziyet. Üzülmeliyiz aslında. En önemlisi de anlamalıyız elbette. 

Sahipmiş gibi, hükümranmış / hükümdarmış / hâkimmiş gibi, muktedirmiş gibi hisseden ve hissettirmeye çalışan uyanıklık mı yoksa zavallılık mı? 

Müdahil olmadığı ve olamayacağı hâlde, sanki kendi iznine tâbiymiş gibi "bırak geçsin" demek, iki sebeple olur: 

Birincisi, kararı ve izni kendisinin vermediğini bilmesine rağmen, etrafındakilere öyleymiş gibi göstermekten itibar devşirmeye çalışmak.İkincisi, karar ve izin veren, yöneten olduğunu zannetmek. Bu durum da ikiye ayrılır:

Birincisi hem saflıktan hem de bilmezliktendir ve aslında zavallılıktır. İkincisi ise güçlü ve zalim olmasına rağmen gücünü başkalarının hizmetine sunduğunun ve bu hâliyle gücünün beygir gücü olduğunun farkında olmamaktır. Bu durumda olan, çaresiz olmamasına rağmen eyledikleriyle zalimdir ama pek akıllı değildir. Tercihleriyle bilinçlidir, lâkin eylemlerine aklederek karar vermez. Kararları, başkalarının yönlendirdiği ve belirlediği kararlardır. Gücüne dayanarak eylediklerine yönelik itirazlara aldırış etmez ve akıbetini düşünmez."Patron benim" diyen Trump, iki sebebi birlikte taşıyan, müstesna bir vaziyetin timsalidir. Hem zavallı hem uyanık, hem çaresiz hem zalim, hem bilmez hem çok bilmiş bir hâldedir. Bu sebeple mazur görülebilir değildir. 

İran'la imzalanan anlaşma, İran'ın ABD'den daha fazla kazançlı çıktığı şeklinde........

© Internethaber