Yitiksöz 34 2026 Miladi Yılın Ramazan’ında okurunu selamların en yücesiyle selamladı. Maalesef uluslararası siyonist iki terör örgütü (ABD-İsrail), Müslümanların barış ayı dediği Mübarek Ramazan ayında İran’daki Müslüman kardeşlerimize tüm güçleriyle saldırdı. Bu saldırıya karşı direnmeye çalışan Müslüman kardeşlerimiz önemli isimlerini şehid verseler de direnmekten ve ülkelerini korumaktan vazgeçmediler. Burada sorun, Müslüman ülkelerin bu vahşi terörizme karşı birlikte durmamaları, bazılarının da yetmezmiş gibi bu vahşi saldırıya doğrudan veya dolaylı destek vermelerinden kaynaklanmaktadır.

İşte böyle acılı bir zamanda okuruna ulaşan Yitiksöz 34, Merhum Abdurrahim Karakoç’un Lambada titreyen alev üşüyor dizesini kapağa taşıyarak 6 Şubat depremlerine telmihte bulunuyor. Bu sayıda zengin bir Dil ve Ruh Yurdumuz: Türküler I dosyası göz dolduruyor. Sanırım dosyanın devamı gelecek.

Yitiksöz’ün Genel Yayın Yönetmeni, Sesten Söze Türkünün İnsani Hafızası başlığı altındaki yazısında bizlerin dikkatini celp ediyor şu hususlarda:

Türkü yalnızca bir müzik türü ya da folklorik bir miras olarak görülmemelidir. Aksine insanın hayatı algılayışını, dünya ile kurduğu bağı ve varoluş karşısındaki ahlaki duruşunu yansıtan köklü bir söz ve ses düzeni olarak ele alınıp irdelenmelidir. Çünkü türkü, insanla birlikte doğduğu gibi insanın kendini anlatma ihtiyacının karşılığı olarak da varoluş düzlemini ışıtır.

Bu sayıda yer alan yazılar; bir yanıyla türküyü ahlaki, kültürel, tarihsel, estetik ve teknik yönleriyle ele alırken, diğer yandan da onu doğuran insani zemini gözden ırak tutmamayı yazının ayrılmaz meselesi hâline getiriyor. Türkünün söz yapısı, ezgisi, icrası ve bağlamı kadar; hangi hayat deneyiminden, hangi ahlaki ve insani değer dünyasından beslendiğini de soruşturuyor. Zira türkü, insanın inançla, kaderle, hayat ve ölümle kurduğu ilişkinin izlerini taşır.

Yitiksöz bu sayısıyla türküyü, insanı merkeze alan kültürel ve ahlaki bir yaklaşım içerisinde yeniden düşünmeye davet ediyor. Burada türküyü yüceltmenin ötesinde, onun işaret ettiği insanlık hâllerini anlama anlatma çabası içinde olunduğu gözden ırak tutulmamalıdır. Çünkü biliyoruz ki türkü sustuğunda yalnızca bir ses değil; insanın kendine, dünyaya ve hakikate dair bilgisi de eksilir.

Sesin, sözün, estetiğin aynı potada yetkinleştiği nice sayılara…

Yitiksöz 34’te Bünyamin K., Yasemin Kuloğlu, Cafer Keklikçi, Hüseyin Akın, İbrahim Gökburun, Mücahit Ocakden, Şakir Kurtulmuş, Hacı Ahmet Sevgili, Ekrem Elmas, Ali Sali, Seher Keklikci, Yasin Mortaş, Tayyib Atmaca, Derya Kurtoğlu, Agâh Sayra, Hatice Çınar, Mahmud Musab Önder, Metin Mert, Murat Engizek ve Mehmet Aycı şiirleriyle yer alan şairlerimizden. Ayrıca Iraklı Abdülvehhab Elbeyatî ile Nazik el-Melaike ve Robert Frost çeviri şiirleriyle göz dolduruyor. Bu seçkiden birkaç şiir bölümünü paylaşayım sizlerle:

bana bir kendimi getir bakalım nasılmış nasılmış bir bilsen burada yalnızlık bir bilsen şu an ne durumda dünya ne durumda kimsenin görmediği benim gördüğüm rüya içeri girince çok aydınlık (Sezonsuz Ölüm / Cafer Keklikçi)

Gülmüşüm, elimde eskimiş şafak defteri Buradayım sanki hep müebbet mahpus Sultanım ta Yıldırım Beyazıt Han’dan beri Bir el ver yol kısalsın uzakları aşalım Yoksa kapına bağladığın koç da mı casus? (Karahisar Kalesi / Hüseyin Akın)

evlerin çatısını teğet geçen uçaklardan atılan bombalar, şarapnellerden delik deşik kalbimiz kayıp tarih atlasının sayfalarında kuruması için bırakılmış güllerden doğacak teni buğday çocuklar (Teni Buğday Çocuklar / Şakir Kurtulmuş)

Biz çocuktuk Yeşil portakal sektirirdik Sokakta evlerin duvarlarında Çocuktuk sek sek oynardık İftara yakın zamanda (Eskimiş Çocukluğumuz / Seher Keklikci)

Sonsuz bir ufuk! Zaman sorar: Kimim ben? Ben de onun gibi güçlüyüm, Asırları dürer geçerim, Sonra dönüp onlara can üflerim. En eski geçmişi yoğururum Tatlı umudun büyüsünden, Sonra yine ben gömerim onu Kendime taze bir dün kurmak için. Onun yarını mı? (Ben Kimim / Nazil El-Melaike)

Yitiksöz 34’ün 24. sayfasından itibaren Dil ve Ruh Yurdumuz: Türküler I dosyasına........

© İnsaniyet