Cenap Şahabettin (Manastır, 7 Nisan 1871 – İstanbul, 13 Şubat 1934)

1) Arıyor secdelerde dîdelerim Her gece pür-sitâre küngürede, Düşüp üstünde ağlamak dilerim Söyle ey Tanrı dizlerin nerede?

2) Ta’na razı olur mu adl-i Hudâ Küre üstünde, kirlilikle bizi? Küreyi kim çamurdan etti binâ? Kim çamurdan yarattı kalbimizi?

3) Mahbes-i arzı geçmiyor sesimiz, İnleriz gerçi altı bin senedir Gök sağır, yer sağır, hava dilsiz… Mücrim-i âciziz biz, ey Kadîr.

4) Doludur afv ile sebû-yı semâ Cürm ile pür-lekeyse rûy-ı zemîn; Aç sebû-yı semâya bir mecrâ Beşeriyyet bütün temizlensin!

5) Rahm ile setr için günâhımızı, Hâk-i me’yûsa Rabb’im at elini, Dinledin, altı bin yıl âhımızı Yeter ey Hâlık’ım, uzat elini.

1) Gözlerim, her........

© İnsaniyet