Eskiden bir evde yeni bir eşya alınacağı zaman önce ihtiyaç olup olmadığı düşünülürdü. Bir şey bozulduğunda hemen yenisi alınmaz, tamir ettirilirdi. Çocuklara küçük yaşta para biriktirmek öğretilir, harçlığın bir kısmı gelecekte kullanılmak üzere kenara konulurdu. Bugün ise aynı cümleyi daha az duyuyoruz: “Şimdi alma, biraz daha bekleyelim.” Çünkü artık yalnızca tüketim alışkanlıklarımız değil, geleceğe bakışımız da değişti. Tasarruf, aslında parayı harcamamak değildir. Tasarruf, bugünün bütün imkânlarını tüketmeden yarına da bir pay bırakabilmektir. Bu nedenle tasarruf kültürü yalnızca ekonomik bir alışkanlık değil, aynı zamanda bir hayat anlayışıdır.

Peki ne oldu da bu anlayış giderek zayıfladı? Bir tarafta ihtiyaçlarımız arttı. Diğer tarafta ihtiyaç ile istek arasındaki sınır bulanıklaştı. Reklamlar, sosyal medya ve sürekli değişen tüketim trendleri bize yalnızca neye sahip olmamız gerektiğini değil, nasıl yaşamamız gerektiğini de anlatıyor. Bir telefon henüz çalışırken yenisi çıkıyor. Bir otomobil henüz eskimeden yeni modeli piyasaya sürülüyor. Bir kıyafet daha eskimeden modası........

© Hürses